Petra Wolthuis
Medisch Journalist

Verschenen

Onze genen op straat

Onze genen liggen op straat (Trouw 14 september 2013)

De schatkamer aan DNA-materiaal veroorzaakt nieuwe dilemma's op het gebied van privacy. 'Lichaamsmateriaal wordt gedeeld met onderzoekers over de hele wereld'.

Ga naar artikel

Thuis sterven

Waar wil jij sterven? (Trouw, 28 november 2014)

Het liefst sterven mensen thuis, in hun eigen omgeving omringd door dierbaren. De realiteit is echter anders. Slechts eenderde van alle Nederlanders overlijdt daadwerkelijk thuis

Ga naar artikel

Bevrijder van kinderslaven

Bevrijder van Kinderslaven 

Dit artikel is in 1995 verschenen in OnzeWereld Spiegel over kinderslavernij in India. In het artikel komt de Indiase activist Kailash Satyarthi aan het woord.

Kort geleden ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn jarenlange strijd tegen uitbuiting van kinderen.

Ga naar artikel

Gek van het bellen

Elke dag urenlang bellen

Een telefoon, mobiel of niet, is een prachtige uitvinding om met elkaar in contact te blijven. Een telefoon kan echter ook voor veel stress zorgen, weet Marijke Maas (68) uit Amstelveen. Haar dementerende moeder belde haar voortdurend. ‘Ik werd er helemaal gek van’.

(www.mantelzorgnieuwsbrief.nl)

Ga naar artikel

Erken hun werkelijkheid

Erken hun werkelijkheid

Personen zien of horen die er in werkelijkheid niet zijn, gebeurtenissen vertellen die nooit hebben plaatsgevonden of praten alsof het verleden heden is; wat doe je met fantasieverhalen? Corrigeren of juist meepraten?

(www.mantelzorgnieuwsbrief.nl)

Ga naar artikel

Domotica

Veiliger thuis met elektronische hulp 

Elektronische hulpmiddelen kunnen de kwaliteit van wonen en leven verbeteren. Wat zijn de voordelen van dergelijke ‘domotica’ voor mensen met dementie en hun mantelzorgers?

(www.mantelzorgnieuwsbrief.nl) 

Foto: www.evean.nl

Ga naar artikel

Lichamelijk restmateriaal

Stukjes ik in de vriezer (Trouw 26 oktober 2012)

Huid verwijderd? Botsplinters uit uw knie gehaald? Ziekenhuizen bewaren lichaamsmateriaal, meestal zonder medeweten van de patiënt. Wat gebeurt er met ons overgebleven weefsel?

Ga naar artikel

Ongezond leven is gezond

Ongezond leven is gezond

(Esta, juli 2005)

Gezondheidsguru's roepen steeds harder hoe we moeten eten en hoeveel we moeten bewegen. Journalist Petra Wolthuis laat zich mooi niet beïnvloeden door die ‘gezondheidspropaganda’.

Ga naar artikel

Vriendelijkheid

Wat maakt iemand sympathiek? (Psychologie Mag. okt. 2006)

Lastig maar waar; ons leven wordt grotendeels bepaald door wat anderen van ons vinden. En hoe aardiger we overkomen, hoe meer succes en plezier er in het verschiet ligt. Zo vergroot u uw likeability factor. 

Ga naar artikel

Afscheid nemen

'Je wilt geen afscheid nemen'

Het is zwaar als je partner met dementie naar een verpleeghuis moet. Toch zegt Carla Buijs-Bor: ‘Wacht niet te lang met die beslissing.’ (www.mantelzorgnieuwsbrief.nl)

Ga naar artikel

Wonden verzorgen

Pleister erop en klaar? (Gezondgids februari 2014)

U kent het vast, een moment van onoplettendheid, een verkeerde beweging en hop... een snee in de vinger, een bloedende wang of een schaafwond. Plak je dan een pleister of juist niet?

Ga naar artikel

Betuttelend taalgebruik bij ouderen

Hebben we al een plasje gedaan?  (Trouw 20 december 2013)

‘Och, lieverd wat doe je nu? Kom, ik help je wel.’ Als een moeder zo tegen haar kind spreekt, kijkt niemand daar vreemd van op. Het is lief en verterend. Vreemd genoeg worden ook ouderen regelmatig op deze wijze aangesproken.

Ga naar artikel

Bestrijdingsmiddelen op fruit en groente

Bestrijdingsmiddelen niet zo schadelijk (Gezondgids, december 2013)

Groente en fruit eten is gezond. En wijn drinken is lekker. Maar op groente, fruit en in wijn zitten ook restanten van bestrijdingsmiddelen. Hoe schadelijk zijn die voor onze gezondheid?

Ga naar artikel
Blog

Zomergast

Het hele verhaal

Tijdens Zomergasten (28 augustus, jl.) vertelde hoogleraar Andrea b. Maier over de vele medische successen die zijn geboekt dankzij de Helacellen (zoals een medicijn tegen Polio). Dat klopt maar dit is slechts een deel van het verhaal.

De Helacellen zijn afkomstig Henriette Lacks, een jonge, arme Afro-Amerikaanse vrouw die leefde in de jaren vijftig. Zij wist niet dat haar cellen verkocht werden en had daarvoor ook geen toestemming gegeven. 

Maijer vertelde er niet bij dat farmaceuten de afgelopen decennia miljarden dollars hebben verdiend dankzij de verkoop van ontelbare klonen van Lacks' tumorcellen. Tegelijkertijd leefden haar vier jonge kinderen in bittere armoede. Ook werd haar gezin na haar dood regelmatig lastig gevallen door onderzoekers die bloed wilden afnemen voor verder onderzoek. Voor de kinderen was dit doodenge ervaring omdat ze dachten dat een deel van hun moeder nog steeds in leven was en dat daar hun bloed voor nodig was.

Door het enthousiasme van de wetenschappers werd het menselijke aspect over het hoofd gezien. Dankzij het grondige speurwerk van de Amerikaanse journaliste Rebecca Skloot, kreeg Henriette Lacks een gezicht en werd zo weer mens in plaats van enkel de naamgever van de cellen.

Skloot beschrijft in haar boek tevens waarom juist Lacks' tumorcellen in leven bleven en eenvoudig te klonen waren (in tegenstelling tot die van anderen) en hoe de cellen wereldwijd zo populair werden.

Ook zorgde Skloot (journalist en biologe) ervoor dat een deel van de royalty's van het boek gebruikt werd voor een fonds. Via dat fond krijgen Lacks (achter)kleinkinderen een studiebeurs en goede zorgverzekering. 

Haar prachtige en genuanceerde boek is geen aanklacht tegen onderzoekers en farmaceuten want natuurlijk dankzij dat onderzoek en die medicijnen is het leven van velen gered of in ieder geval aanzienlijk verbeterd. Skloot wilde slechts aangeven dat het  goed is als een wetenschapper af en toe stil staat bij 'het materiaal' waarmee gewerkt wordt. Ooit was dat een deel van iemand; van een mens met een uniek verhaal.

 'Onsterfelijke leven van Henrietta Lacks' uit 2010 door Rebecca Skloot

 

 

Tot voorzitter gekozen

In De Balie in Amsterdam ben ik zaterdag 18 juni 2016 tot voorzitter gekozen voor de Freelancers Associatie. Een hele eer! Ik heb enorm veel zin om samen met het nieuwe team aan de slag te gaan voor de freelance journalist.

(van links naar rechts: Muriel Van Peteghem, Roos Wouters, Jeroen Mirck, Petra Wolthuis. Twee bestuursleden ontbreken op de foto: Janneke Juffermans en Katja Keuchenius)

Plaatselijke bekendheid

In het Parool

Met naam, functie, biografie en zelfs foto, stond ik vrijdag 26 juni 2015 in het PS Magazine van Het Parool (rubriek 'Mensen'). De reden voor deze aandacht is mijn toetreden tot het FLA-bestuur. 

 

Nieuw bestuurslid

In de bres springen voor freelancers

Op 6 juni 2015 ben ik, samen met Jeroen Mirck en Janneke Juffermans, toegetreden tot het bestuur van de FreeLancers Associatie (FLA). De FLA, die valt onder de Vereniging van Schrijvers en Vertalers (VvSV), komt op voor de belangen van freelance journalisten en schrijvers. http://freelancersassociatie.nl

Het zijn momenteel roerige tijden in medialand. Zo worden freelance journalisten door De Persgroep (de Volkskrant, Trouw, Het Parool) gedwongen om akkoord te gaan met hun Algemene Voorwaarden. Die houden simpel gezegd in dat kranten hun artikelen oneindig mogen herplaatsen zonder dat daar een redelijke vergoeding tegenover staat. Tegelijkertijd is het tarief voor artikelen de afgelopen jaren gedaald. Als individuele journalist is het niet eenvoudig om daartegen te strijden.

Daarom ben ik blij dat ik namens de FLA op mag komen voor de belangen van freelancers die in deze woelige tijden proberen hun hoofd boven water te houden. 

 

 

Nobelprijswinnaar

Nobelprijs voor de Vrede

Woensdag 10 december 2014 

In Oslo heeft de Indiase activist en bestrijder van kinderslavernij Kailash Satyarthi de Nobelprijs voor de Vrede ontvangen. Volledig terecht.

Satyarthi, voormalig ingenieur en hoogleraar, zet zich namelijk al decennialang in om kinderslaven te bevrijden uit fabrieken, steenmijnen, weverijen en werkplaatsen. Met gevaar voor eigen leven heeft hij duizenden kinderen gered. Volgens Satyarthi is er nooit een goede reden voor het rechtvaardigen van kinderarbeid. Ook niet om de familie financieel te steunen. Volgens hem is er zonder kinderarbeid meer werk voor volwassenen. 

In 1995 sprak ik in Amsterdam met Kailash Satyarthi over zijn werk en zijn motivatie. Zijn persoonlijkheid en gedrevenheid maakte veel indruk. Hij wilde kinderslavernij uitbannen ongeacht de gevolgen. Hij was in India meerdere malen bedreigd door textielfabrikanten, een medewerker was vermoord en hij kreeg in het Westen te maken met onwillige organisaties die jarenlang niet bereid waren de prijzen van tapijten te verhogen of tapijten waar kinderen aan gewerkt hadden te weren.

De Nobelprijs een prachtig eerbetoon aan een man die ontelbare kinderen een tweede leven en een toekomst gaf.

Social Media